Plaza Sur

Plaza Sur en Plaza Norte zijn twee kleine eilanden voor de noordoostkust van Santa Cruz. Alleen Plaza Sur kun je bezoeken. Wat de flora van Plaza Sur betreft zijn twee planten dominant. De opuntiacactussen en de sesuvium edmonstonei die in het Engels Galapagos carpet weed heet. Die laatste plant ligt inderdaad als een soort tapijt over het eiland en kleurt rood in de droge tijd.



De vruchten van de cactusbomen worden gegeten door de vele landleguanen op dit eiland.



Bij een zware storm zijn veel cactusbomen omgewaaid. Om uitsterven van de soort te voorkomen laat men nu een heleboel nieuwe planten groeien omheind door beschermende hekjes. Het zal tientallen jaren duren voordat bekend is of dit experiment slaagt. Waarschijnlijk zullen wij dat niet meer meemaken.



Hieronder het uitzicht op het voor bezoekers gesloten eiland Plaza Norte en daarachter de Gordon Rocks Diving Site. Aangezien voor mij een beetje snorkelen al te wild was hebben we aan duiken niet eens gedacht. Het werd ook niet aangeboden op onze boot.



Plaza Sur staat bekend om de grote kolonie zeeleeuwen, men schijnt vaak moeite te hebben om hier aan land te gaan. In de kolonie zitten veel vrijgezelle mannetjes die zo agressief zijn dat zwemmen niet wordt aanbevolen. Maja had ons voorbereid op een grote groep zeeleeuwen en moest tot haar verbazing constateren dat ze er niet waren. Slechts een paar zeeleeuwen troffen we aan op de kust van het eiland.

Landleguanen

Op Plaza Sur zitten veel landleguanen. Vaak zitten ze bij de stam van een cactusboom. Het gebied rond die boom is dan hun territorium. De jonge zwaluwstaartmeeuw hieronder vormt geen bedreiging en mag dus rustig blijven zitten.



Men heeft vastgesteld dat op Plaza Sur mannetjes van zeeleguanen soms paren met vrouwtjes van landleguanen. De jongen die daaruit voortkomen lijken niet vruchtbaar te zijn en zich eerder als een landleguaan te gedragen dan als een zeeleguaan. Een paar procent van de leguanen is het resultaat van zo'n kruising. Ik weet het niet zeker, maar de kop van de leguaan hieronder lijkt op die van een zeeleguaan, terwijl het lijf eerder aan een landleguaan doet denken. Mogelijk is dit zo'n kruising.



Hieronder heeft een leguaan een net van de struik gevallen cactusvrucht gevonden. Die werd vervolgens met stekels en al lekker opgepeuzeld. En daarna is het weer uren of dagen wachten op de volgende cactusvrucht.



Op Plaza Sur zaten ook een paar zeeleguanen, maar veel minder dan we op andere eilanden hadden gezien. Ze waren hier vrijwel zwart.





Er zaten veel zwaluwstaartmeeuwen te broeden op dit eiland. Hieronder een zwaluwstaartmeeuwgezinnetje dat achter een rots zat.

Zwaluwstaartmeeuwen

Na de vele oranje Sally Lightfoot krabben zagen we hier een zwarte krab. 



Vlakbij zwom een zeeschildpad voorbij.

Zeeschildpad

Ook de vertrouwde gezichten kwamen we weer tegen, de lavahagedis en het mangrovezangertje.

Lavahagedis, vrouwtje
Mangrovezanger, mannetje

Roodsnavelkeerkringvogels

Eerder tijdens het bezoek aan het eiland Genovesa was het al gelukt om, min of meer per ongeluk, een roodsnavelkeerkringvogel mooi op de foto te krijgen. Hier vlogen ook weer veel van deze vogels door de lucht. Ze zijn lastig op de foto te krijgen door hun grote snelheid. We hadden het geluk om ergens op de klifkust een paar vogels met vermoedelijk een nest te zien. Bij de vogel die het dichtst bij de rand zit is de lange witte staart goed te zien.



Op de volgende foto wordt de rust verstoord door een luidruchtige zwaluwstaartmeeuw.



Sally Lightfoot krab

Hieronder een grote zwerm stormvogels boven zee.



Op de volgende foto de wateren van de Gordon Rocks Diving Site.

Uitzicht vanaf de boot

Het was onze laatste avond op de boot en de kok had zijn best gedaan om grappige dingetjes te knutselen van etenswaren. Gelukkig had hij ook voor het eten zijn beste beentje voorgezet. Met de terugkeer op de Angelito vanaf Plaza Sur kwam het einde van de reis wel heel dichtbij. De volgende ochtend zouden we nog een mangrovegebied op Santa Cruz bezoeken om daarna te worden afgezet bij het vliegveld op Baltra.

Fröbelwerk van de kok

Española - Punta Suàrez (2)

Española lavahagedis

Española heeft een eigen lavahagedis. Het is een ondersoort van de lavahagedis die alleen op dit afgelegen eiland voorkomt. Ze zijn wat kleurrijker dan de lavahagedissen van de andere eilanden. De rode kop van de vrouwtjes is roder en de mannetjes hebben een kleine kam op hun rug en veel rood op het achterste deel van hun lijf en de staart.



Darwinvinken zitten op elk eiland. Deze vogel is waarschijnlijk een kleine grondvink, de meest verspreide Darwinvink. Er is ook een Españolagrondvink die lijkt op de kleine grondvink, maar die leeft van zaden en bloemen van cactussen en insecten. Het is dus niet zo waarschijnlijk om die in deze groene begroeiing aan te treffen.

Darwinvink
Bruine pelikaan

De bruine pelikanen zijn overal op de Galapagoseilanden te vinden.

Sally Lightfootkrabben

Boven een rots vol met Sally Lightfootkrabben. Hieronder de Galapagostreurduif. Beide soorten komen op alle eilanden die we hebben bezocht voor. Zoals de naam al aangeeft, de Galapagostreurduif is endemisch voor deze eilandengroep.

Galapagostreurduif

Nazcagent

Ook op dit eiland zaten een aantal Nazcagenten. Op de foto hieronder lijkt het alsof ze speciaal poseren voor de foto.

Blauwvoetgent

Deze blauwvoetgent heeft twee eieren om uit te broeden. Een nest bouwen ze niet. De eieren liggen in een kuiltje op de grond. Er is dus geen enkele bescherming tegen de ratten die in het verleden op deze eilanden terecht zijn gekomen. Op de volgende foto een juveniel, de snavel en de poten moeten nog blauw worden.

Blowhole

Op Española was ook een blowhole waar het zeewater onder grote druk omhoog spuit. Een jaar eerder stonden we op het Hawaiiaanse eiland Maui bij een soortgelijk spuitgat.

Zwaluwstaartmeeuwen
Geelkruinkwak

Ook hier weer een aantal zwaluwstaartmeeuwen en een geelkruinkwak. Española heeft een bijzonder rijke fauna. Voordat het toerisme aan strenge regels was gebonden werd dit eiland erg veel bezocht. Nu is het aantal boten dat er mag komen drastisch ingeperkt. Vooral de galapagosalbatros kon op veel belangstelling rekenen omdat die alleen hier voorkomt. Wij hebben bij de keuze van een schip als voorwaarde gesteld dat Española onderdeel van de route was.

Galapagosbuizerd

Na Santiago en Rabida was dit het derde eiland waar we een Galapagosbuizerd zagen. In dit geval een volwassen vogel die ons behoorlijk dichtbij liet komen. Het gaat niet goed met de buizerd. De aantallen nemen af en er zijn naar schatting nog maar zo'n 150 broedparen over.



Aan alle mooie dingen komt een eind, dus ook aan deze fantastische dag op Española. De dieren op dit afgelegen eiland in het zuidoosten van de archipel hebben er voor ons iets heel bijzonders van gemaakt. Onderweg naar de plaats waar de zodiac ons kwam ophalen moesten we nog langs de zeeleeuw die midden op het pad lag te slapen. Eigenlijk moet je een paar meter afstand houden, maar dat was hier niet mogelijk.



We hadden weer een lange nacht varen voor de boeg. Het einde van de reis kwam in zicht, maar voor de volgende dag stonden nog twee mooie eilanden op het programma, Sante Fé en Plaza Sur.