De laatste uren in Guayaquil

Vanaf het vliegveld op het eiland Baltra zijn we teruggevlogen naar het vasteland van Ecuador. Na een laatste nacht in Guayaquil hadden we nog een aantal uren om de stad te verkennen omdat ons vliegtuig naar Amsterdam pas aan het begin van de avond vertrok.
Ons hotel lag vlakbij de wijk Las Peñas een wijk van kleurrijke huizen die tegen een heuvel zijn gebouwd. Vroeger had Guayaquil meer van dit soort wijken, maar die zijn bijna allemaal door brand verwoest. Che Guevara heeft er ook een tijdje gewoond.



Guayaquil heeft een slechte reputatie als het om veiligheid gaat. De laatste jaren is de situatie verbeterd en kun je op de meest toeristische plekken overdag veilig rondlopen. Dat is vooral te danken aan de grote politiemacht die op deze plekken op de been is. Bij Las Peñas staat op elke straathoek een bewaker, tenminste als je de officiële route volgt. Doe je dat niet, dan heb je volgens de verhalen een grote kans op een beroving.



Hierboven het uitzicht over de Malecòn op deze bewolkte maar toch hele warme dag. Het was flink zweten tijdens de klim omhoog.

Faro Cerro Santa Anna

Boven op de heuvel van Las Peñas kom je na 444 treden bij een uitzichtpunt, er staat een vuurtoren en een kerkje. De vuurtoren heet Faro Cerro Santa en de kerk Iglesia del Cerro Santa Anna, de vuurtoren en de kerk van de heuvel van St. Anna. Je kon de vuurtoren ook beklimmen. Op de foto hierboven het uitzicht op het kerkje, de kleurrijke huizen erachter en de vlag van de stad Guayaquil. Arjan zit hier op een bankje naast een beeld van een Ecuadoraans kinder TV personage.

Groene leguaan

Vanaf de vuurtoren keken we uit op een boom waar een paar groene leguanen in zaten. Tijdens ons eerste bezoek aan Guayaquil hadden we al een heleboel van deze beesten gezien in het Parque de las Inguanas. Maar ze zaten dus ook op deze heuvel hoog in een boom. Kenmerkend is de lange gestreepte staart. 


 Straatje in Las Peñas

Bisschopstangare en langstaarttroepiaal

Bisschopstangare

De bisschopstangare is een blauwe vogel die in grote delen van Midden- en Zuid-Amerika voorkomt. Ze eten vooral zachte vruchten. Het blokje dat deze vogel hier oppikt ziet er in elk geval uit als zacht fruit. Bij ons eerste bezoek aan Guayaquil hebben we deze vogel gezien in het leguanenpark, maar toen is het niet gelukt om er een foto van te maken. 

langstaarttroepiaal, vrouwtje

Op de foto hierboven een vrouwelijke langstaarttroepiaal. De mannetjes zijn vrijwel zwart. Op de Malecon in Guayaquil zitten veel van deze vogels. Deze vogel lijkt recht de camera in te kijken. Een van haar poten is nogal gehavend, ze leek er geen last van te hebben.



Links de wolkenkrabber met de naam The Point. Het lagere gebouw rechts ernaast was ons hotel.

Gandhi

Om de een of andere reden had men een paar maanden voor ons bezoek een buste van Mahatma Gandhi vlak bij ons hotel geplaatst. Het bijschrift un hombre es solo el producto de sus pensamientos, in het Nederlands een man is slechts het product van zijn gedachten is één van de 30 levenslessen van Gandhi.

Weg naar vliegveld Guayaquil

De grote aap stond langs de drukke weg naar het vliegveld van Guayaquil. Ons vliegtuig vertrok om 18.40 uur plaatselijke tijd, om de volgende dag, dinsdag 17 juli om 13.15 uur te landen op Schiphol. Het einde van een hele mooie reis door Peru en Ecuador.

Bartolomé

Naar Guayaquil in Ecuador

In de loop van de ochtend zijn we van Lima naar Guayaquil gevlogen. Daarmee kwam er een eind aan onze reis door Peru en begon het tweede deel van de reis in Ecuador. Guayaquil is met 2,3 miljoen inwoners de grootste stad van Ecuador. De stad ligt niet ver van de monding van de Guayas rivier, de grootste rivier van Zuid-Amerika die in de Grote Oceaan uitmondt.
We kwamen vroeg in de middag aan in het hotel dat direct aan de rivier lag. We hebben in het hotel een deel van onze kleren laten wassen, het was de laatste kans om dat te doen voordat we op de boot zouden stappen voor onze reis bij de Galapagoseilanden.

Metropolitan Cathedral of Guayaquil

In Guayaquil zijn we met een taxi naar een parkje bij de Metropolitan Cathedral of Guayaquil gegaan. In het parkje zagen we deze bleekpootovenvogel. Hun nesten hebben de vorm van een oven. 

Groene leguaan

 Groene leguanen

De belangrijkste attractie van het parkje is echter niet de kerk of de bleekpootovenvogel. In het park woont een groot aantal groene leguanen. Naast Parque Seminario en Parque Bolivar is Parque de las Inguanas de derde naam van het park. De groene leguaan is overigens niet altijd groen. De jonge dieren zijn helder groen, oudere exemplaren nemen ook andere kleuren aan. Ze hebben een lange staart die tot twee keer zo lang als hun lichaam kan zijn.
Het park is ooit opgezet als botanische tuin. De leguanen kunnen gemakkelijk ontsnappen uit het park, maar doen dit niet. Blijkbaar schrikken de drukke straten rond het park teveel af, of blijven ze liever op een plek waar ze dagelijks worden gevoerd.



Kenmerkend voor deze dieren is de keel wam die niet echt een functie lijkt te hebben, maar bij alfamannetjes wel groter is dan bij de andere dieren.



Jonge leguanen eten zowel plantaardig als dierlijk voedsel, in de loop van hun leven worden ze vegetarisch, hoewel ze nog wel af en toe een prooidier eten. Ze hebben een voorkeur voor fruit en verse bladeren. In het park worden ze onder andere met sla gevoerd. 



Hieronder een leguaan die zich een weg baant door de vele duiven in het park. 
's Avonds klimmen ze in de bomen. Het was al aan het eind van de middag toen we hier waren en de eerste leguanen zaten al op de boomstammen.



Bij de leguaan op de volgende foto is te zien dat ze niet alleen een rugkam hebben, maar ook onder kin zit een klein kammetje. Links onder het oog is het oorgat te zien. Ze hebben vijf tenen met scherpe nagels. Dat laatste is niet vanzelfsprekend bij leguanen.

Malécon 2000

Tropische koningstiran Langstaarttroepiaal, mannetje

Na het bezoek aan het leguanenpark zijn we via de toeristische Malécon 2000 teruggelopen naar het hotel. Malécon 2000 is een lange boulevard langs de rivier met veel plat vermaak. Hierboven een tropische koningstiran uit het park en een langstaarttroepiaal die we op de boulevard hebben gefotografeerd. De koningstiran hadden we eerder al bij Machu Picchu gezien. De langstaarttroepiaal zagen we hier voor het eerst. Dit is het meest zuidelijke deel van het verspreidingsgebied van deze vogels. De langstaarttroepiaal is een mannetje. De vrouwtjes zijn veel lichter van kleur.

La Rotonda

 La Rotonda

Dit is een monument ter nagedachtenis aan een ontmoeting tussen de twee grote vrijheidsstrijders van Zuid-Amerika, Simon Bolivar en Jose de San Martin.
Bolivar was vooral actief in het noordelijke deel van het continent, San Martin speelde een grote rol bij de onafhankelijkheid van Argentinië, Chili en Peru.
De ontmoeting leidde tot het Akkoord van Guayaquil waarin werd bepaald dat Venezuela, Colombia en Ecuador verder zouden gaan als één land: Gran Colombia. Deze republiek heeft bestaan van 1819 tot 1830.


De vlag op het schip moet ons doen denken dat het een piratenschip is, maar het is natuurlijk gewoon een toeristenboot.

 Malécon 2000


Het is bepaald niet de enige stad ter wereld waarin de naam van de stad in grootte letters wordt getoond die een mooi klimrek zijn voor kinderen.

Kleine blauwe reiger Geelkruinkwak

Ondanks het feit dat we midden in een grote stad zaten hebben we toch veel vogels gezien langs de oever. Hierboven twee reigers. De kleine blauwe reiger, en de geelkruinkwak.

Groene leguaan

Ook buiten het leguanenpark zag je in Guayaquil hier en daar een leguaan. Op de andere foto witte bloemen langs de oever van de Guayas.



Op een bootje de vlag van Ecuador met daarachter de blauwwitte vlag van Guayaquil.



Op de andere foto het uitzicht vanaf de Malécon op de gekleurde huizen van Las Peñas. Dit is een van de weinige stukken van Guayaquil waar nog de koloniale bouwstijl is terug te vinden. Door de vele grote branden in de stad is er in de overige wijken weinig terug te vinden van de koloniale gebouwen.

The Point

The Point

Deze wolkenkrabber staat op de plaats waar de rivieren Babahayo en Daule samen komen en de Guayas rivier vormen. De vorm van de wolkenkrabber symboliseert de draaikolken die op zo'n plek voorkomen.
Die avond hebben we nog gedineerd op het terras van het restaurant bij ons hotel. Dit was onze voorlopig laatste nacht op het vasteland van Ecuador. De volgende ochtend vlogen al vrij vroeg richting Baltra, het Galapagoseiland waar onze bootreis van een week zou beginnen.

Guayas rivier